ఒంటరి పయనం

ఒంటరిగా ....
ఒంటరిగా వేస్తున్నా .... అడుగులు...  ఎటో ....
ఎవరో పిలిచినట్టు అనిపించింది ...  ఆకస్మాత్తుగా ఆగాను !
చుట్టూ చూసాను ! చిత్రంగా !  మాటలు .. వినిపించాయి ! విచిత్రంగా !

అనుక్షణం నీ మనసులో ఆరని జ్యోతిగా వెలిగిన నీ నేస్తం ...
ఇక రాదా మిత్రమా అని అడిగిన ...
ప్రతి వీధి కొమ్మకి, రెమ్మకి ... ఏమని చెప్పను ? మౌనమే నా భాష !
ఇక ఆ వీధుల్లొ నడవకూడదనుకొన్నా ! ఉదయం పూట !

హంసను తలపించే నీ మిత్రుని అడుగులు
ఇక కనపడవా నేస్తం..  అని అడిగిన ...
ప్రతి పావురానికి , పక్షికి .... ఏమని చెప్పను ? మౌనమే నా పలుకు !
మళ్ళీ ఆ వీధుల్లొ నడవకూడదనుకొన్నా ! సాయంత్రం కూడా !

వెన్నెలను కురిపించే నీ చెలి నవ్వులు
ఇక వినపడవా మిత్రమా  .. అని అడిగిన
చందమామకు ... ఏమని చెప్పను? మౌనమే నా సమాధానం !
ఇక వెన్నెలకు దూరంగా ఉండాలనుకొన్నా !

చూపులతోనే మెరుపును మరపించే నీ నెచ్చెలి
ఇక నీ దరి చేరదా నేస్తం .. అని అడిగిన
ఆకాశ తారలకు ... ఏమని చెప్పను?  మౌనమే నా మంత్రం !
ఇక చుక్కలవైపు చూపు వెళ్ళకూడదనుకొన్నా !

గోదారి గలగలలనే...  మాటలుగా చేసుకొన్న ,
నీ మిత్రుని పలుకులు మాయమైనట్లేనా ... అని అడిగిన ...
చల్లని చిరు గాలికి .. ఏమని చెప్పను? మౌనమే నా ఘోష !
ఇక ఆ నిషా పవనాలు .. తాకనీయొద్దనుకొన్నా !

మా రంగులనే ఆనందాలుగా చేసుకొన్నా
మీ మిత్ర ద్వయం ... ఒంటరయిందే !.... అని అడిగిన
ఆ అందాల హరివిల్లుకు ..... ఏమని చెప్పను ? మౌనమే నా యత్నం !

మౌనమే.... మహా ఆభరణంగా ధరించి...  మళ్ళీ మొదలయింది నా పయనం ...
నీకై ...  నా ఒంటరి పయనం ....

ఓ తారలా మైమరచి పోతూ

ఆరు బైట, అంబరాన, వేచి వున్నా ఆకాశ తీరం ....
మెరిసే  కన్నులతో ... చూస్తోంది నా రాక కోసం ,

చీకటి దుప్పటి పరిచి,
చల్లని గాలితో  ఆహ్వానం పంపి ....

వెన్నెల పల్లకినిచ్చి ......
చిరు గాలికి  మధు రాగాలిచ్చి ,

రారమ్మని ఆశగా చూస్తూ .....
నిదురమ్మను నా వద్దకు పంపి ,

ఉహల రెక్కలు తొడిగి .....
కమ్మని కలలను కనుల వాకిటనుంచి ,

జోజోమ్మని , రారమ్మని ... తియ్య తీయగా పిలువగా ....
ఎద హాయిగా , తేలికపడి ... నిదురమ్మ ఒడిలోనా
ఒదిగి నిదుర పోగా !

కనులు వాలి, నిదుర పోయి , పల్లకి ఎక్కి , రెక్కలు తొడిగి ......
నే చేరా ... ఆ తీరం , ఓ తారలా మైమరచి పోతూ !!

ప్రియతమా !

ప్రియతమా .....  నీ తలపులోనే బ్రతికున్నా!
                  నీ ఊహలోనే ... జీవిస్తున్నా !

                  యుగంలా వుంది ఒక్కో క్షణం ...
     క్షణమే యుగంగా గడుస్తుంది ప్రతీ క్షణం !

  జాబిలిలో చూసుకొన్నాను ... నీ రూపాన్ని !
వెన్నెల కాంతులలో  ఊసులాడాను .... !!

         కలగన్నాను .... నువ్వు నా దరి చేరావని !
            కరుణించి .. నా చెలిమినందుకొన్నావని !
    పులకరించి ... పరవశించి ... మనసుని కుదుట పరిచి .... వేచి యున్నాను !!!

నీవు లేక ..... నేను లేను

నీ తలపు లేక  ... నా  కాలం కాస్తైన  కదలదు !!
నీ చిరునవ్వు మోము చూడనిదే ... నా  రోజు  కొంచెమైన గడవదు !!
నీ పలుకు వినపడనిదే .... నా గొంతు మాట రాదు !!
నీ నవ్వుల జల్లు  లేక.... నా  జాడే  లేదు !!
నీ జవాబు రానిదే ...నా  సూర్యోదయమ కాదు !!
నీ చూపు లేక ... నా వెలుగు లేదు !!
నీ ఊసు కాక .... నాకింకేయాశ  లేదు!! 
నీవు లేక ..... నేను లేను !!
*************************************************

అందమైన చంద్రబింబం!

సూర్యాస్తమయం మొదలు తన చల్లని పండు వెన్నెల వెలుగులు పంచుతున్న చందమామ
అందరిని చక్కగా నిదరోపి ...  ఇక సుర్యోదయమవబోతుందని కాబోలు... ఏమి తోచక...
నాతో  వూసులాడదామని ...   వచ్చి నిదురలేపింది !!

తన రాకతో...  పులకరించి పరవశించాను!!  ఎన్నో ఊసులు , మధురమైన మాటలు ,
కమ్మని పాటలు, ఆనందాల ఆటలు ...  మనసున  పూదోటలు !
ఏవో ఊహలు .... హృదయ బాసలు ... మనసు కేరింతలు !!

అలా అలా ... సరదాగా గడిపేసి ... నాకు నిదుర దూరం చేసి ... తను మాయమయింది మబ్బుల్లోకి...  !!
ఆ అందమైన చంద్రబింబం ! మళ్ళీ వస్తానని చెప్పి !!

 *************************************************************************

శుభరాత్రి !!

సువిశాల ఆకాశ పందిరిలో
చందమామ తన చల్లని వెన్నెల  వెలుగులు పంచగా ....
మేఘుడు తన ధవళ వర్ణ మేఘాలను మెత్తని ఊయలగా చేసి పంపగా 

వాయువు జనించిన చిరు గాలి తిమ్మెరలుకు ఊగుతున్న ఊయలపై....

అందాల హరివిల్లు పల్లకిలో... దేవకన్యలా ఏతెంచి..... ఆసీనమవగా.......
తారలన్నీ చక్కని చుక్కలై లాలీ  ... లాలీ  .... అని  జోలపాటలందుకొనెగా....

నిదురమ్మ తల్లి నిన్నావాహించి....తనలో కలుపుకొనగా.......
తేలికపడి, సెదతీరి, ఆదమరిచి.....
కలల రాజ్యానికి సామ్రాజ్ఞివై ...... కనులారా  ఏలుకొని.....
పరవశించి . ... పవళించి....
ఉప్పొంగే ... ఉత్సాహంతో ఉరకలేస్తూ .....
తొలకరి జల్లులా ..... పసిపాప నవ్వులా.... తాజాగా ...
మమ్ములను ఆనందిమ్పచేయ ......
మరో సూర్యోదయాన్ని... ఆహ్వానించు .... మిత్రమా ....

శుభరాత్రి !!